Kanun No: 5188
Kabul Tarihi: 10.06.2004
BİRİNCİ BÖLÜM
Genel
Hükümler
Amaç
MADDE 1. — Bu Kanunun amacı, kamu güvenliğini
tamamlayıcı mahiyetteki özel güvenlik hizmetlerinin
yerine getirilmesine ilişkin esas ve usulleri
belirlemektir.
Kapsam
MADDE
2. —
Bu Kanun, özel güvenlik izninin verilmesine, bu
hizmeti yerine getirecek kişi ve kuruluşların
ruhsatlandırılmasına ve denetlenmesine ilişkin
hususları kapsar.
Özel
güvenlik izni
MADDE
3. —
Kişilerin silahlı personel tarafından korunması,
kurum ve kuruluşlar bünyesinde özel güvenlik birimi
kurulması veya güvenlik hizmetinin şirketlere
gördürülmesi özel güvenlik komisyonunun kararı
üzerine valinin iznine bağlıdır. Toplantı, konser,
sahne gösterileri ve benzeri etkinliklerde; para
veya değerli eşya nakli gibi geçici veya acil
hallerde, komisyon kararı aranmaksızın, vali
tarafından özel güvenlik izni verilebilir.
Kişi
ve kuruluşların talebi üzerine, koruma ve güvenlik
ihtiyacı dikkate alınarak, güvenlik hizmetinin
istihdam edilecek personel eliyle sağlanmasına,
kurum ve kuruluşlar bünyesinde özel güvenlik birimi
kurulmasına ya da bu hizmetin güvenlik şirketlerine
gördürülmesine izin verilir. Bir kuruluş bünyesinde
özel güvenlik birimi kurulmuş olması, ihtiyaç
duyulduğunda ayrıca güvenlik şirketlerine hizmet
gördürülmesine mani değildir.
Komisyon, koruma ve güvenlik hizmetini yerine
getirecek personelin, bulundurulabilecek veya
taşınabilecek silah ve teçhizatın azamî miktarını ve
niteliğini, gerekli hallerde diğer fizikî ve aletli
güvenlik tedbirlerini belirlemeye yetkilidir.
Havalimanı ve liman gibi yerlerde alınacak güvenlik
tedbirlerine ilişkin uluslararası yükümlülükler
saklıdır.
Geçici
haller dışındaki özel güvenlik uygulaması, en az bir
ay önce başvurulması şartıyla komisyonun kararı ve
valinin onayı ile sona erdirilebilir.
Özel
güvenlik komisyonu
MADDE
4. —
Özel güvenlik komisyonu, bu Kanunda belirtilen özel
güvenlikle ilgili kararları almak üzere valinin
görevlendireceği bir vali yardımcısının
başkanlığında, il emniyet müdürlüğü, il jandarma
komutanlığı, ticaret odası başkanlığı, sanayi odası
başkanlığı temsilcisinden oluşur. Sanayi odasının
bulunmadığı illerde komisyona ticaret ve sanayi
odası başkanlığının temsilcisi katılır. Özel
güvenlik izni verilmesi ya da bu uygulamanın
kaldırılması için başvuran kişi ya da kuruluşun
temsilcisi ilgili komisyon toplantısına üye olarak
katılır. Komisyon, kararlarını oy çokluğu ile alır;
oyların eşitliği halinde başkanın bulunduğu taraf
çoğunluk sayılır; çekimser oy kullanılamaz.
Özel güvenlik şirketleri
MADDE
5. —
Şirketlerin özel güvenlik alanında faaliyette
bulunması İçişleri Bakanlığının iznine tâbidir.
Faaliyet izni verilebilmesi için şirket hisselerinin
nama yazılı olması ve faaliyet alanının münhasıran
koruma ve güvenlik hizmeti olması zorunludur. Özel
güvenlik şirketleri, şubelerini bir ay içinde
Bakanlığa ve ilgili valiliğe yazılı olarak; hisse
devirlerini bir ay içinde Bakanlığa bildirirler.
Yabancı kişilerin özel güvenlik şirketi kurabilmesi
ve yabancı şirketlerin Türkiye'de özel güvenlik
hizmeti verebilmesi mütekabiliyet esasına tâbidir.
Özel
güvenlik şirketlerinin kurucu ve yöneticilerinde bu
Kanunun 10 uncu maddesinin (a) ve (d) bentlerinde
belirtilen şartlar aranır. Yöneticilerin ayrıca dört
yıllık yüksek okul mezunu olmaları, Kanunun 10 uncu
maddesinin (e) bendinde belirtilen şartı taşımaları
ve 14 üncü maddesinde belirtilen özel güvenlik temel
eğitimini başarıyla tamamlamış olmaları gerekir.
Kurucu
ve yöneticilerde aranan şartların kaybedilmesi
halinde iki ay içinde eksiklik giderilmediği veya bu
kurucu ve yöneticiler değiştirilmediği takdirde
faaliyet izni iptal edilir.
Bu
şirketler tarafından üçüncü kişi, kurum ve
kuruluşlara sağlanacak koruma ve güvenlik
hizmetleri, hizmetin başlamasından en geç bir hafta
önce ilgili valiliğe yazılı olarak bildirilir. Acil
ve geçici nitelikteki koruma ve güvenlik
hizmetlerinde süre kaydı aranmaz.
Ek
önlemler
MADDE
6. —
Mülkî idare amirleri havalimanı, liman, gümrük, gar
ve istasyon gibi yerler ile spor müsabakalarının,
sahne gösterilerinin ve benzeri etkinliklerin
yapıldığı yerlerdeki özel güvenlik tedbirlerini
denetlemeye ve kamu güvenliğinin gerektirdiği
hallerde ek önlemler aldırmaya yetkilidir.
Kamu
güvenliğinin sağlanması yönünden 5442 sayılı İl
İdaresi Kanunu ile vali ve kaymakamlara verilen
yetkiler saklıdır. Bu yetkilerin kullanılması
durumunda özel güvenlik birimi ve özel güvenlik
personeli mülkî idare amirinin ve genel kolluk
amirinin emirlerini yerine getirmek zorundadır.
İKİNCİ
BÖLÜM
Özel
Güvenlik Görevlileri
Özel güvenlik görevlilerinin yetkileri
MADDE 7. — Özel güvenlik görevlilerinin
yetkileri şunlardır:
a)
Koruma ve güvenliğini sağladıkları alanlara girmek
isteyenleri duyarlı kapıdan geçirme, bu kişilerin
üstlerini dedektörle arama, eşyaları X-ray
cihazından veya benzeri güvenlik sistemlerinden
geçirme.
b)
Toplantı, konser, spor müsabakası, sahne gösterileri
ve benzeri etkinlikler ile cenaze ve düğün
törenlerinde kimlik sorma, duyarlı kapıdan geçirme,
bu kişilerin üstlerini dedektörle arama, eşyaları
X-ray cihazından veya benzeri güvenlik
sistemlerinden geçirme.
c)
1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 127
nci maddesine göre yakalama ve yakalama nedeniyle
orantılı arama.
d)
Görev alanında, haklarında yakalama, tutuklama veya
mahkûmiyet kararı bulunan kişileri yakalama ve
arama.
e)
Yangın, deprem gibi tabiî afet durumlarında ve imdat
istenmesi halinde görev alanındaki işyeri ve
konutlara girme.
f)
Hava meydanı, liman, gar, istasyon ve terminal gibi
toplu ulaşım tesislerinde kimlik sorma, duyarlı
kapıdan geçirme, bu kişilerin üstlerini dedektörle
arama, eşyaları X-ray cihazından veya benzeri
güvenlik sistemlerinden geçirme.
g)
Genel kolluk kuvvetlerine derhal bildirmek şartıyla,
aramalar sırasında suç teşkil eden veya delil
olabilecek ya da suç teşkil etmemekle birlikte
tehlike doğurabilecek eşyayı emanete alma.
h)
Terk edilmiş ve bulunmuş eşyayı emanete alma.
ı)
Kişinin vücudu veya sağlığı bakımından mevcut bir
tehlikeden korunması amacıyla yakalama.
j)
Olay yerini ve delilleri koruma, bu amaçla Ceza
Muhakemeleri Usulü Kanununun 157 nci maddesine göre
yakalama.
k)
Türk Medeni Kanununun 981 inci maddesine, Borçlar
Kanununun 52 nci maddesine, Türk Ceza Kanununun 49
uncu maddesinin birinci fıkrasının (1) ve (2)
numaralı bentlerine göre zor kullanma.
Silah bulundurma ve taşıma yetkisi
MADDE
8. —
Hangi koruma ve güvenlik hizmeti için ne miktar ve
özellikte ateşli silah bulundurulabileceği komisyon
tarafından belirlenir.
Ancak
eğitim ve öğretim kurumlarında, sağlık tesislerinde,
talih oyunları işletmelerinde, içkili yerlerde
silahlı özel güvenlik görevlisi çalıştırılmasına
izin verilmez. Özel güvenlik görevlileri, özel
toplantılarda, spor müsabakalarında, sahne
gösterileri ve benzeri etkinliklerde silahlı olarak
görev yapamazlar.
Koruma
ve güvenlik hizmetinde kullanılacak silah ve
teçhizat, ilgili kişi veya kuruluş tarafından temin
edilir. Özel güvenlik şirketleri ateşli silah alamaz
ve bulunduramazlar. Ancak özel güvenlik
şirketlerine, para ve değerli eşya nakli, geçici
süreli koruma ve güvenlik hizmetlerinde kullanılmak
üzere, özel güvenlik eğitimi veren kurumlara, silah
eğitiminde kullanılmak üzere, komisyonun kararı ve
valinin onayı ile silah alma, kullanma ve taşıma
izni verilebilir.
Görev alanı
MADDE
9. —
Bu görevliler 7 nci maddede sayılan yetkileri sadece
görevli oldukları süre içinde ve görev alanlarında
kullanabilirler.
Özel
güvenlik görevlileri silahlarını görev alanı dışına
çıkaramazlar. İşlenmiş bir suçun sanığı veya suç
işleyeceğinden kuvvetle şüphe edilen kişinin takibi,
dışarıdan yapılan saldırılara karşı tedbir alınması,
para ve değerli eşya nakli, kişi koruma ve cenaze
töreni gibi güzergâh ifade eden durumlarda güzergâh
boyu görev alanı sayılır. Görev alanı, zorunlu
hallerde Komisyon kararıyla genişletilebilir.
Zor
kullanma ve yakalama yetkilerinin kullanılmasını
gerektiren olaylar en seri vasıtayla yetkili genel
kolluğa bildirilir; yakalanan kişi ve zapt edilen
eşya genel kolluğa teslim edilir.
Özel güvenlik görevlilerinde aranacak şartlar
MADDE
10. —
Özel güvenlik görevlilerinde aşağıdaki şartlar
aranır:
a)
Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olmak.
b) En
az lise veya dengi okul mezunu olmak.
c) 18
yaşını doldurmuş olmak.
d)
Taksirli suçlar hariç olmak üzere, ağır hapis veya
altı aydan fazla hapis veyahut affa uğramış olsa
bile Devletin şahsiyetine karşı işlenen suçlarla,
zimmet, irtikâp, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık,
emniyeti suiistimal, sahtecilik, hileli iflas veya
istimal ve istihlak kaçakçılığı hariç kaçakçılık,
resmi ihale ve alım satımlara fesat karıştırma,
Devlet sırlarını açığa vurma, laf atma, sarkıntılık,
ırza tasallut, ırza geçme, kız, kadın veya çocuk
kaçırma ve alıkoyma, fuhşa teşvik, fuhuş için
aracılık, uyuşturucu madde kullanma, uyuşturucu
madde kaçakçılığı suçlarından dolayı hükümlü
bulunmamak.
e)
Kamu haklarından yasaklı olmamak.
f)
Görevin yapılmasına engel olabilecek vücut ve akıl
hastalığı ile özürlü bulunmamak.
g) 14
üncü maddede belirtilen özel güvenlik temel
eğitimini başarıyla tamamlamış olmak.
Çalışma izni
MADDE
11. —
Özel güvenlik görevlisi olarak istihdam edilecekler
ile özel güvenlik şirketlerinde ve özel güvenlik
eğitimi verecek kurumlarda yönetici olarak
çalışacaklar hakkında valilikçe güvenlik
soruşturması yapılır. Soruşturma sonucu olumlu
olanlara, bu Kanunun 14 üncü maddesinde belirtilen
özel güvenlik temel eğitimini başarıyla bitirmiş
olmak şartıyla, valilikçe beş yıl süreli çalışma
izni verilir. Ateşli silah taşımayacak özel güvenlik
görevlileri hakkında sadece arşiv araştırması
yapılır. Güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması
bir ay içinde tamamlanır.
Göreve
başlayan özel güvenlik görevlileri işveren
tarafından onbeş gün içinde valiliğe bildirilir.
Çalışma izninin yenilenebilmesi için, güvenlik
soruşturmasının olumlu olması ve Kanunun 14 üncü
maddesinde belirtilen özel güvenlik yenileme
eğitiminin başarıyla tamamlanmış olması zorunludur.
Özel
güvenlik görevlilerinde aranan şartlardan herhangi
birisinin kaybedilmesi halinde çalışma izni iptal
edilir.
Genel
kolluk kuvvetinden emekli olanlar ile en az beş yıl
fiilen bu görevde çalıştıktan sonra kendi
istekleriyle görevinden ayrılmış olanlarda,
görevlerinden ayrıldıkları tarihten itibaren beş yıl
süreyle özel güvenlik temel eğitimi şartı aranmaz.
Kimlik
MADDE
12. —
Özel güvenlik görevlilerine valilikçe kimlik kartı
verilir. Kimlik kartında görevlinin adı ve soyadı
ile silahlı ya da silahsız olduğu belirtilir.
Kimlik
kartı görev alanı ve süresi içerisinde herkes
tarafından görülebilecek şekilde yakaya takılır.
Üzerinde kimlik kartı olmayan özel güvenlik
görevlileri Kanunun 7 nci maddesinde sayılan
yetkileri kullanamazlar.
Herhangi bir sebeple görevinden ayrılan özel
güvenlik görevlileri işveren tarafından onbeş gün
içinde valiliğe bildirilir.
Kıyafet
MADDE
13. —
Özel güvenlik görevlileri görev alanı içinde ve
süresince üniforma giyerler. Görevin ve işyerinin
özelliği nedeniyle gerekli görülen hallerde sivil
kıyafetle görev yapılmasına komisyon izin verebilir.
Eğitim
MADDE
14. —
Özel güvenlik temel eğitimi teorik ve pratik eğitim
ile silah eğitiminden oluşmak üzere yüzyirmi ders
saatinden; yenileme eğitimi altmış ders saatinden az
olmamak üzere düzenlenir. Halen bünyesinde güvenlik
fakültesi veya meslek yüksek okulu bulunan ve
bünyesinde güvenlik bölümleri (fakülte veya meslek
yüksek okulu) açabilecek olan üniversitelerin bu
bölümlerinden mezun olanlarda beş yıl süreyle silah
eğitimi hariç özel güvenlik temel eğitimi şartı
aranmaz.
Özel
güvenlik eğitimi ücreti karşılığında İçişleri
Bakanlığınca verilebileceği gibi, Bakanlığın izni
ile özel eğitim kurumlarınca da verilebilir. Özel
güvenlik eğitimi verecek kurumların kurucu ve
yöneticilerinde 5 inci maddenin üçüncü fıkrasında
belirtilen şartlar aranır.
Özel
güvenlik eğitiminin niteliği, müfredatı,
eğiticilerde ve eğitim merkezlerinde aranacak
şartlar ile eğitim sonucu yeterliliğin
belirlenmesine ilişkin esas ve usuller yönetmelikle
düzenlenir.
Tazminat
MADDE
15. —
Bu Kanunda yazılı görevleri yerine getirirken
yaralanan, sakatlanan özel güvenlik görevlilerine
veya ölen özel güvenlik görevlisinin kanunî
mirasçılarına, iş sözleşmesinde veya toplu iş
sözleşmesinde belirlenen miktar ve esaslar
çerçevesinde tazminat ödenir. Ancak, genel hükümlere
göre daha yüksek miktarda tazminat ödenmesine
mahkemelerce hükmedilmesi halinde, iş sözleşmesine
veya toplu iş sözleşmesine dayanılarak ödenen
tutarlar mahsup edilir.
Birinci fıkra hükümleri gereğince ödenecek tazminat,
4857 sayılı İş Kanunu kapsamında ödenmesi gerekecek
diğer tazminatlarla ilişkilendirilmez.
Kamu
kurum ve kuruluşlarında bu Kanunda yazılı görevleri
yerine getirirken yaralanan, sakatlanan özel
güvenlik görevlilerine veya ölen özel güvenlik
görevlilerinin kanunî mirasçılarına; iş sözleşmesi,
toplu iş sözleşmesi veya 2330 sayılı Nakdi Tazminat
ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanun hükümlerinde
belirtilen tazminat miktarlarından hangisi yüksek
ise o miktar ödenir.
ÜÇÜNCÜ
BÖLÜM
Yasaklar ve Ceza Hükümleri
Görev
dışında çalıştırma yasağı
MADDE
16. —
Özel güvenlik personeli, Kanunda belirtilen koruma
ve güvenlik hizmetleri dışında başka bir işte
çalıştırılamaz.
Grev yasağı
MADDE
17. —
Özel güvenlik personeli greve katılamaz.
Görevden uzaklaştırma yasağı
MADDE
18. —
Özel güvenlik görevlileri lokavt dolayısıyla işten
uzaklaştırılamaz.
Adlî
suçlar ve cezalar
MADDE
19. —
Bu Kanunda öngörülen adlî suçlar ve cezalar
şunlardır:
a) Bu
Kanunun 3 üncü maddesinde belirtilen özel güvenlik
iznini almadan özel güvenlik görevlisi istihdam eden
kişilere veya kuruluşların yöneticilerine altı aya
kadar hapis ve altımilyar lira ağır para cezası
verilir.
b) Bu
Kanunun 5 inci maddesinde belirtilen faaliyet iznini
almadan özel güvenlik faaliyetinde bulunan
şirketlerin kurucu ve yöneticilerine, bu Kanunun 3
üncü maddesinde belirtilen izni almadan özel
güvenlik birimi oluşturan kurum ve kuruluşların
yöneticilerine, bu Kanunun 14 üncü maddesinde
belirtilen izni almadan özel güvenlik eğitimi veren
kurum ve kuruluşların yöneticilerine bir yıla kadar
hapis ve yirmimilyar lira ağır para cezası verilir.
Bu şekilde cezalandırılan kişiler, özel güvenlik
şirketlerinde ve özel güvenlik eğitimi veren
kurumlarda kurucu ve yönetici olamazlar.
c) Bu
Kanunun 11 inci maddesine göre çalışma izni
verilmeyen kişileri özel güvenlik görevlisi olarak
istihdam eden kişi, kurum, kuruluş veya şirketlere,
çalıştırdıkları her kişi için üçmilyar lira ağır
para cezası verilir. Bu kişiler silahlı olarak
çalıştırılmış ise altı aya kadar hapis ve
çalıştırılan her kişi için altımilyar lira ağır para
cezası verilir.
d) Bu
Kanunun 21 inci maddesinde belirtilen özel güvenlik
malî sorumluluk sigortasını yaptırmadan özel
güvenlik görevlisi istihdam eden kişi; kurum,
kuruluş veya şirketlerin yöneticilerine istihdam
ettikleri her kişi için üçmilyar lira ağır para
cezası verilir.
e) Bu
Kanunda belirtilen faaliyet iznini almadan özel
güvenlik hizmeti veya özel güvenlik eğitimi
verdiğini ilân eden veya reklam yapan kişi; kurum,
kuruluş veya şirketlerin yöneticilerine altı aya
kadar hapis ve onmilyar lira ağır para cezası
verilir.
İdarî
suçlar ve cezalar
MADDE
20. —
Bu Kanunda öngörülen idarî suç ve para cezaları
şunlardır:
a)
Diğer kişi, kurum ve kuruluşlara sağlanacak özel
güvenlik hizmetini 5 inci maddede belirtilen süre
içinde ilgili valiliğe bildirmeyen özel güvenlik
şirketlerine her bildirim için birmilyar lira idarî
para cezası verilir.
b) 6
ncı madde uyarınca mülkî idare amirlerince istenen
ilave tedbirleri almayan kişi; kurum, kuruluş veya
şirketlerin yöneticilerine ikimilyar lira idarî para
cezası verilir.
c) 17
nci maddede belirtilen grev yasağına uymayan, ateşli
silahını bu Kanuna aykırı veya görev alanı dışında
kullanan veya özel güvenlik kimlik kartını başkasına
kullandıran özel güvenlik görevlisine birmilyar lira
idarî para cezası verilir ve bu kişilerin çalışma
izni iptal edilir. Bu kişiler bir daha özel güvenlik
görevlisi olamazlar.
d) 22
nci madde gereğince tespit edilip giderilmesi
istenen eksiklikleri gidermeyen kişi; kurum, kuruluş
veya şirketlerin yöneticilerine ikimilyar lira idarî
para cezası verilir.
e)
Özel güvenlik görevlisini koruma ve güvenlik
hizmetleri dışında başka bir işte çalıştıran kişi,
kurum ve kuruluşlara her eylemleri için birmilyar
lira idarî para cezası verilir.
f) 11
inci maddenin ikinci fıkrası ile 12 nci maddenin
üçüncü fıkrasında belirtilen bildirimleri süresinde
yerine getirmeyenlere birmilyar lira idarî para
cezası verilir.
Bu
maddede öngörülen idarî para cezaları o yerin en
büyük mülkî amiri tarafından verilir. Verilen para
cezalarına dair kararlar ilgililere 7201 sayılı
Tebligat Kanunu hükümlerine göre tebliğ edilir. Bu
cezalara karşı tebliğ tarihinden itibaren en geç
yedi gün içinde yetkili idare mahkemesine itiraz
edilebilir. İtiraz, verilen cezanın yerine
getirilmesini durdurmaz. İtiraz, zaruret görülmeyen
hâllerde, evrak üzerinden inceleme yapılarak en kısa
sürede sonuçlandırılır. İtiraz üzerine verilen
kararlara karşı bölge idare mahkemesine
başvurulabilir. Bölge idare mahkemesinin verdiği
kararlar kesindir. Bu Kanuna göre verilen idarî para
cezaları, ilgili valilik veya kaymakamlığın
bildirimi üzerine 6183 sayılı Amme Alacaklarının
Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre Maliye
Bakanlığınca tahsil olunur.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Çeşitli Hükümler
Özel güvenlik malî sorumluluk sigortası
MADDE
21. —
Özel hukuk kişileri ve özel güvenlik şirketleri,
istihdam ettikleri özel güvenlik görevlilerinin
üçüncü kişilere verecekleri zararların tazmini
amacıyla özel güvenlik malî sorumluluk sigortası
yaptırmak zorundadır. Özel güvenlik malî sorumluluk
sigortasına ilişkin esas ve usuller Hazine
Müsteşarlığınca belirlenir.
Bu
maddede öngörülen özel güvenlik malî sorumluluk
sigortası, Türkiye’de ilgili branşta çalışmaya
yetkili olan sigorta şirketleri tarafından yapılır.
Bu sigorta şirketleri özel güvenlik malî sorumluluk
sigortasını yapmakla yükümlüdürler. Bu yükümlülüğe
uymayan sigorta şirketlerine Hazine Müsteşarlığınca
sekizmilyar lira idarî para cezası verilir. Bu para
cezasının tahsilinde ve cezaya itiraz usulünde 20
nci maddenin ikinci fıkrası hükümleri uygulanır.
Denetim
MADDE
22. —
İçişleri Bakanlığı ve valilikler özel güvenlik
hizmetleri kapsamında, özel güvenlik birimlerini,
özel güvenlik şirketlerini ve özel güvenlik eğitimi
veren kurumları denetlemeye yetkilidir. Denetimin
mahiyeti, kapsamı, usul ve esasları yönetmelikle
belirlenir.
Denetim sonucu tespit edilen eksikliklerin ilgili
kişi, kurum, kuruluş ve şirketlerce verilen süre
içinde giderilmesi zorunludur.
Amacı
dışında faaliyet gösterdiği veya suç kaynağına
dönüştüğü tespit edilen şirketlerin ve özel eğitim
kurumlarının faaliyet izni iptal edilir. Bu şekilde
faaliyet izni iptal edilen şirketlerin veya
kurumların, kurucu ve yöneticileri, özel güvenlik
şirketlerinde ve özel güvenlik eğitimi veren
kurumlarda kurucu ve yönetici olamazlar.
Ceza uygulaması
MADDE 23. — Özel güvenlik görevlileri Türk Ceza
Kanununun uygulanmasında memur sayılır.
Bunlara karşı görevleri sebebiyle suç işleyenler
Devlet memurları aleyhine suç işlemiş gibi
cezalandırılır.
Ruhsat harcı
MADDE
24. —
Özel güvenlik şirketlerine ve özel güvenlik eğitimi
verecek kurumlara faaliyet izni verilmesi için
onmilyar lira, özel güvenlik görevlilerine çalışma
izni verilmesi için ikiyüzmilyon lira ruhsat harcı
alınır ve bu harç mal sandığına yatırılır.
Yeniden değerleme oranının uygulanması
MADDE 25. — Bu Kanunun 19 uncu maddesinde
belirtilen ağır para cezaları, 20 nci maddesinde
belirtilen idarî para cezaları, 21 inci maddesinde
belirtilen idarî para cezası, 24 üncü maddesinde
belirtilen ruhsat harçlarına ilişkin miktarlar her
yıl 213 sayılı Vergi Usul Kanununa göre belirlenecek
yeniden değerleme oranına göre artırılır.
Yönetmelik
MADDE
26. —
Bu Kanunun uygulanmasına ilişkin yönetmelik,
İçişleri Bakanlığınca bu Kanunun yayımı tarihinden
itibaren üç ay içinde çıkarılır.
Yürürlükten kaldırılan kanun
MADDE 27. — 22.7.1981 tarihli ve 2495 sayılı
Bazı Kurum ve Kuruluşların Korunması ve
Güvenliklerinin Sağlanması Hakkında Kanun
yürürlükten kaldırılmıştır.
GEÇİCİ MADDE 1. — Bu Kanunun yürürlüğe girdiği
tarihte 2495 sayılı Kanuna göre kurulmuş olan özel
güvenlik teşkilâtlarına özel güvenlik izni, özel
güvenlik görevlilerine de beş yıl süreyle çalışma
izni verilmiş sayılır.
Yürürlük
MADDE
28. —
Bu Kanunun 19 ve 20 nci maddeleri Kanunun yayımı
tarihinden itibaren dokuz ay sonra, diğer maddeleri
yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 29. — Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu
yürütür.
